Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Ik heb besloten mijn weblog (tijdelijk) stop te zetten.  Het komt er eigenlijk niet meer van om andere logjes te gaan lezen en te reageren, bijgevolg is mijn logje ook minder in trek, dus zie ik er het nut niet echt meer van in. 

Ik ben mijn weblog voornamelijk begonnen om te kunnen ‘ventileren’ (wat betreft mijn ano), maar aangezien dit tot het verleden behoort, heb ik mijn log niet meer nodig. Mijn leven bestaat nu uit andere dingen, ik bezoek wel nog forums en zo … niet meer over eten/niet eten, maar over … baby’s.  Vooral het 9maand-forum is een geliefd plekje geworden (de septembermama’s).  Bijgevolg heb ik gewoon niet meer echt de tijd om hier te komen. 

Tijd om … voor eventjes toch … afscheid te nemen. 

Ciao, Saar & Amxe9lie.

Ik heb besloten mijn weblog (tijdelijk) stop te zetten.  Het komt er eigenlijk niet meer van om andere logjes te gaan lezen en te reageren, bijgevolg is mijn logje ook minder in trek, dus zie ik er het nut niet echt meer van in. 

Ik ben mijn weblog voornamelijk begonnen om te kunnen ‘ventileren’ (wat betreft mijn ano), maar aangezien dit tot het verleden behoort, heb ik mijn log niet meer nodig. Mijn leven bestaat nu uit andere dingen, ik bezoek wel nog forums en zo … niet meer over eten/niet eten, maar over … baby’s.  Vooral het 9maand-forum is een geliefd plekje geworden (de septembermama’s).  Bijgevolg heb ik gewoon niet meer echt de tijd om hier te komen. 

Tijd om … voor eventjes toch … afscheid te nemen. 

Ciao, Saar & Amélie.

De tijd gaat zo snel en ik heb werkelijk niet veel tijd meer om te schrijven. 

Vorige week ontplofte ik bijna, ik moest nog zoveel doen en altijd werden de dingen voor mezelf uitgesteld.  Dit weekend de schade dan eens ingehaald: ben gaan shoppen (2 nieuwe broeken en 5 nieuwe truitjes!), cadeautje gaan kopen voor N*isha haar eerste verjaardag (30 maart), gewassen, gestreken, foto-albumpje gemaakt over Amxe9lie, in Amxe9lie haar kleertjes gesnuffeld, …

Vorige week heb ik ook bloed laten prikken, zoals verwacht: geen cyclus.  Volgens de huisarts heeft dit nu niets meer met mijn ano-verleden te maken, mijn gewicht en eetpatroon zijn ok en na zo’n boost aan hormonen tijdens de zwangerschap, zou het gestart moeten zijn.  Aangezien ik vroeger, lang, lang geleden ook al lange cyclussen had en onregelmatig was, is dit blijkbaar iets ‘typisch’ mij.  Ik ga dus zeker op tijd een afspraak maken met infertiliteit, wanneer we besluiten voor een tweede kindje te gaan.

Ik voel me ok, pieker niet meer.  Ik sport nu 1/week (mijn doelstelling is al lang niet meer 2x/week) en dat is voldoende.  Ik sport gewoon om er eens uit te zijn.  Niet om dat laatste beetje ‘buik’ weg te krijgen, het kan mij echt niet schelen.  Ik ben al blij dat ik niet op dieet moest.  En ons meisje is het enige wat telt.  Ze is zo’n lieveke, zo’n schatje.  Als je tegen haar babbelt, krijg je altijd een grote lach.  Sinds een goeie week zit ze alleen, nog maar kort hoor, maar ze kan het elke dag een beetje langer.

Nog een piccie van ‘dad’ met Amxe9lie … en dan nog eentje van Amxe9lie.  Ben zo trots op mijn klein meisje. 

De tijd gaat zo snel en ik heb werkelijk niet veel tijd meer om te schrijven. 

Vorige week ontplofte ik bijna, ik moest nog zoveel doen en altijd werden de dingen voor mezelf uitgesteld.  Dit weekend de schade dan eens ingehaald: ben gaan shoppen (2 nieuwe broeken en 5 nieuwe truitjes!), cadeautje gaan kopen voor N*isha haar eerste verjaardag (30 maart), gewassen, gestreken, foto-albumpje gemaakt over Amélie, in Amélie haar kleertjes gesnuffeld, …

Vorige week heb ik ook bloed laten prikken, zoals verwacht: geen cyclus.  Volgens de huisarts heeft dit nu niets meer met mijn ano-verleden te maken, mijn gewicht en eetpatroon zijn ok en na zo’n boost aan hormonen tijdens de zwangerschap, zou het gestart moeten zijn.  Aangezien ik vroeger, lang, lang geleden ook al lange cyclussen had en onregelmatig was, is dit blijkbaar iets ‘typisch’ mij.  Ik ga dus zeker op tijd een afspraak maken met infertiliteit, wanneer we besluiten voor een tweede kindje te gaan.

Ik voel me ok, pieker niet meer.  Ik sport nu 1/week (mijn doelstelling is al lang niet meer 2x/week) en dat is voldoende.  Ik sport gewoon om er eens uit te zijn.  Niet om dat laatste beetje ‘buik’ weg te krijgen, het kan mij echt niet schelen.  Ik ben al blij dat ik niet op dieet moest.  En ons meisje is het enige wat telt.  Ze is zo’n lieveke, zo’n schatje.  Als je tegen haar babbelt, krijg je altijd een grote lach.  Sinds een goeie week zit ze alleen, nog maar kort hoor, maar ze kan het elke dag een beetje langer.

Nog een piccie van ‘dad’ met Amélie … en dan nog eentje van Amélie.  Ben zo trots op mijn klein meisje. 

is ons meisje vandaag!  Wat gaat de tijd toch ongelooflijk snel.  Niet te geloven.  Ze is al zo veranderd.  Ik ben best wel trots op haar.  Vooral de laatste weken is ze veranderd, actief geworden hoor.  Vooral dan als het etenstijd is.  Dan wil missie vertellen, met haar mond vol natuurlijk hxe9.  Of haar voetjes in haar mondje steken.  Ja, dat kan ze, terwijl ze in de wipper zit kunnen die voetjes toch in een mondje vol wortelpuree geraken.  Amxe9lie kan nu zelfs – enkele secondjes nog maar – alleen zitten, zonder steun. 

Ik ben dus best wel happy.  Het werken valt goed mee, de woensdagen ben ik thuis maar die zijn goed gevuld.  Vandaar dat ik amper nog op mijn log kom, anderen hun log al helemaal niet meer kan lezen, of toch bijna niet.  Bijgevolg komen er ook minder mensjes bij mij langs, logisch en misschien kan ik er dus beter maar mee stoppen.  Als ik eens op de pc geraak, kom ik op 9maand bij de septembermama’s of af en toe eens op zappy. 

In bepaalde situaties is het natuurlijk wel interessant een log te hebben, al is het maar om even te ventileren.  Ik heb iets stoms gedaan.  Ga niet in detail treden.  Maar de situatie was, ja, ik kreeg een broodje voorgeschoteld met kaas en hesp en mayonaise.  En ja, ok, eetgestoord misschien nog, je mag mij om het even welk broodje voorschotelen, maar geen dubbel beleg en zeker niet met mayonaise.  Ik durfde niets zeggen en ik heb alles flink opgegeten, het broodje was trouwens erg lekker, krokant.  Maar toch moest ik er constant over piekeren.  En daarna kwam ik in een situatie waarin ik niet assertief was en wat over me heen liet lopen.  Ik voel me daar best wel schuldig over, want ik deed iets wat ik zelf niet wou.  Maar ja, nu te laat en nu moet ik me dus maar schuldig voelen.  En daarom zou ik mezelf wel willen straffen, maar dat kan ik beter maar niet doen.  Gebeurd is gebeurd.  Ik heb An wel gemaild, ze vond het ook wel stom van me, waardoor ik me nu wel helemaal schaam.  Ze zei dat ik misschien eens moest langskomen om te spreken hierover: hoe kan ik nee leren zeggen.  Maar ik denk dat ik mijn lesje wel geleerd heb.  Alleen jammer dat het na al die tijd nog eens moest gebeuren.  Ik ben al zolang sterk geweest.  Ik ga het nu maar proberen te vergeten.  Sorry dat ik zo weinig loslaat.

En om positief te eindigen, ik mag gaan voor een selectiegesprek bij Vins haar werkgever.    Weet nog niet of ik het zou doen hoor, de voorwaarden gaan wel erg goed moeten zijn, maar wie weet willen ze er wel op ingaan.

Cu, saar.

is ons meisje vandaag!  Wat gaat de tijd toch ongelooflijk snel.  Niet te geloven.  Ze is al zo veranderd.  Ik ben best wel trots op haar.  Vooral de laatste weken is ze veranderd, actief geworden hoor.  Vooral dan als het etenstijd is.  Dan wil missie vertellen, met haar mond vol natuurlijk hé.  Of haar voetjes in haar mondje steken.  Ja, dat kan ze, terwijl ze in de wipper zit kunnen die voetjes toch in een mondje vol wortelpuree geraken.  Amélie kan nu zelfs – enkele secondjes nog maar – alleen zitten, zonder steun. 

Ik ben dus best wel happy.  Het werken valt goed mee, de woensdagen ben ik thuis maar die zijn goed gevuld.  Vandaar dat ik amper nog op mijn log kom, anderen hun log al helemaal niet meer kan lezen, of toch bijna niet.  Bijgevolg komen er ook minder mensjes bij mij langs, logisch en misschien kan ik er dus beter maar mee stoppen.  Als ik eens op de pc geraak, kom ik op 9maand bij de septembermama’s of af en toe eens op zappy. 

In bepaalde situaties is het natuurlijk wel interessant een log te hebben, al is het maar om even te ventileren.  Ik heb iets stoms gedaan.  Ga niet in detail treden.  Maar de situatie was, ja, ik kreeg een broodje voorgeschoteld met kaas en hesp en mayonaise.  En ja, ok, eetgestoord misschien nog, je mag mij om het even welk broodje voorschotelen, maar geen dubbel beleg en zeker niet met mayonaise.  Ik durfde niets zeggen en ik heb alles flink opgegeten, het broodje was trouwens erg lekker, krokant.  Maar toch moest ik er constant over piekeren.  En daarna kwam ik in een situatie waarin ik niet assertief was en wat over me heen liet lopen.  Ik voel me daar best wel schuldig over, want ik deed iets wat ik zelf niet wou.  Maar ja, nu te laat en nu moet ik me dus maar schuldig voelen.  En daarom zou ik mezelf wel willen straffen, maar dat kan ik beter maar niet doen.  Gebeurd is gebeurd.  Ik heb An wel gemaild, ze vond het ook wel stom van me, waardoor ik me nu wel helemaal schaam.  Ze zei dat ik misschien eens moest langskomen om te spreken hierover: hoe kan ik nee leren zeggen.  Maar ik denk dat ik mijn lesje wel geleerd heb.  Alleen jammer dat het na al die tijd nog eens moest gebeuren.  Ik ben al zolang sterk geweest.  Ik ga het nu maar proberen te vergeten.  Sorry dat ik zo weinig loslaat.

En om positief te eindigen, ik mag gaan voor een selectiegesprek bij Vins haar werkgever.    Weet nog niet of ik het zou doen hoor, de voorwaarden gaan wel erg goed moeten zijn, maar wie weet willen ze er wel op ingaan.

Cu, saar.

ctwas Amxe9lie exact 1 week geleden.  Ja, ik moet me haasten om mijn wekelijks logje van vorige week nog te schrijven. 

De tijd vliegt zo ongelooflijk, ook al ben ik op woensdag thuis, die woensdagen zitten zo vol.  En ik die dacht dat ik die woensdagen vriendinnen ging bezoeken, naar ouders gaan, shoppen, …  Nee, in de praktijk heb ik meestal wel wat anders te doen: K&G, kinderarts, kuisen, boodschappen doen, groente- en fruithapjes maken, verzorgen, wassen, strijken, … En meestal heb ik dan nog een boel dingen niet kunnen doen.  Vandaag was echter een productieve en tegelijk ontspannende dag.  Productief want ik kon de hele beneden dweilen (sorry Vinsje dat je je schoentjes moest uitdoen – shame), opruimen en was plooien, groentehapje maken, fruithapje geven, …  Ontspannend want ik kon ook even binnenwippen bij de buurvrouw (die een kindje kreeg op 1 februari), Amxe9lie at een volledig potje fruitpap (had geen tijd om er zelf eentje te maken, we waren wat laat thuis van de buurvrouw – shame) en ik kreeg Vinsje op bezoek. 

Amxe9lie eet nu dus groenten en fruit.  De groentjes zijn echter niet altijd een succes.  Fruitpap eet ze pas sinds gisteren en dat gaat veel beter.  Een zoetbekje dus.  Ik denk ook dat ze haar flesjes mist (ook al krijgt ze er nog een kleintje na haar papjes).  Vannacht moest ik er 3x uit om een tutje te geven, terwijl ze dat normaal niet nodig heeft om te slapen.

Afgelopen week was wel ontspannend.  Zaterdag zijn we met ons tweetjes naar de sauna geweest en daarna lekker gaan eten in Cafxe9 P*rti.  In plaats van me te houden aan hoofdgerecht en glaasje wijn, zijn we voor wat extra’s gegaan: aperitiefje met portie bruschetta’s, veggie lasagne met meergranenbroodje gedipt in olijfolie met lekker wijntje erbij en tot slot een dame blanche met veel chocoladesaus.  Ook zondag lekker doorgegaan: pistolet veranderd in koffiekoek (ontbijt), namiddag cake gebakken.  Gisterenavond lekker gekookt: aperitief met hapjes en scampi’s in sausje en verse spaghetti (was C. zijn verjaardag).  Als ik deze week niet op zijn minst een halve kilo bij ben dan snap ik het dus niet meer.  Ik neem nu ook dagelijks een iets grotere koek mee: all bran chocolade, grany chocolade, wafel chocolade, … Ja, ik ben in mijn chocolade periode. 

Vanmorgen afspraak gemaakt met de gynae om te zien hoe het zit met mijn cyclus, vrees dat alles weer stil ligt.  Ik mag pas op 21/4 gaan.  Amai, 2 maanden wachttijd!

Deze week ook twee keer mijn cv opgestuurd voor een vacature in G*nt.  Laat ons hopen dat er iets uit de bus komt.  Vinsje, hopelijk worden wij collega’s! 

Zo, ik ben er vandoor.  Ons meisje roept. 

ctwas Amélie exact 1 week geleden.  Ja, ik moet me haasten om mijn wekelijks logje van vorige week nog te schrijven. 

De tijd vliegt zo ongelooflijk, ook al ben ik op woensdag thuis, die woensdagen zitten zo vol.  En ik die dacht dat ik die woensdagen vriendinnen ging bezoeken, naar ouders gaan, shoppen, …  Nee, in de praktijk heb ik meestal wel wat anders te doen: K&G, kinderarts, kuisen, boodschappen doen, groente- en fruithapjes maken, verzorgen, wassen, strijken, … En meestal heb ik dan nog een boel dingen niet kunnen doen.  Vandaag was echter een productieve en tegelijk ontspannende dag.  Productief want ik kon de hele beneden dweilen (sorry Vinsje dat je je schoentjes moest uitdoen – shame), opruimen en was plooien, groentehapje maken, fruithapje geven, …  Ontspannend want ik kon ook even binnenwippen bij de buurvrouw (die een kindje kreeg op 1 februari), Amélie at een volledig potje fruitpap (had geen tijd om er zelf eentje te maken, we waren wat laat thuis van de buurvrouw – shame) en ik kreeg Vinsje op bezoek. 

Amélie eet nu dus groenten en fruit.  De groentjes zijn echter niet altijd een succes.  Fruitpap eet ze pas sinds gisteren en dat gaat veel beter.  Een zoetbekje dus.  Ik denk ook dat ze haar flesjes mist (ook al krijgt ze er nog een kleintje na haar papjes).  Vannacht moest ik er 3x uit om een tutje te geven, terwijl ze dat normaal niet nodig heeft om te slapen.

Afgelopen week was wel ontspannend.  Zaterdag zijn we met ons tweetjes naar de sauna geweest en daarna lekker gaan eten in Café P*rti.  In plaats van me te houden aan hoofdgerecht en glaasje wijn, zijn we voor wat extra’s gegaan: aperitiefje met portie bruschetta’s, veggie lasagne met meergranenbroodje gedipt in olijfolie met lekker wijntje erbij en tot slot een dame blanche met veel chocoladesaus.  Ook zondag lekker doorgegaan: pistolet veranderd in koffiekoek (ontbijt), namiddag cake gebakken.  Gisterenavond lekker gekookt: aperitief met hapjes en scampi’s in sausje en verse spaghetti (was C. zijn verjaardag).  Als ik deze week niet op zijn minst een halve kilo bij ben dan snap ik het dus niet meer.  Ik neem nu ook dagelijks een iets grotere koek mee: all bran chocolade, grany chocolade, wafel chocolade, … Ja, ik ben in mijn chocolade periode. 

Vanmorgen afspraak gemaakt met de gynae om te zien hoe het zit met mijn cyclus, vrees dat alles weer stil ligt.  Ik mag pas op 21/4 gaan.  Amai, 2 maanden wachttijd!

Deze week ook twee keer mijn cv opgestuurd voor een vacature in G*nt.  Laat ons hopen dat er iets uit de bus komt.  Vinsje, hopelijk worden wij collega’s! 

Zo, ik ben er vandoor.  Ons meisje roept. 

is ons meisje alweer geweest, overmorgen zelfs 5 maanden!  Wat gaat het toch ongelooflijk snel.

We hebben er een hectische week opzitten.  Vorige week is de diarree begonnen en het werd pas dit weekend beter.  Ik ben twee keer bij de huisarts geweest en xe9xe9n keer naar de kinderarts.  Gelukkig was Amxe9lie er niet ziek van, nee, ze bleef gewoon lachen en spelen.  Maar een baby’tje dat 5 dagen lang diarree heeft … gevaarlijk!  Gelukkig nu dus beter.  Maar dat betekende wel dat ik woensdagavond naar mijn ouders geweest ben met Amxe9lie en ze is daar gebleven tot vrijdag.

Gisteren werd ons meisje gedoopt.  Wat een drukke dag.  De doop was leuk, het was een intens, intiem moment van samen zijn.  Vlak ervoor kreeg ik het bijna.  ‘s Middags had Amxe9lie voor het eerst weer eens goed patatjes gegeten.  Daarna had ik haar laten slapen en toen ik haar uit haar bedje haalde … zat ze onder de appelmoes!  Echt onder!  Ik moest haar helemaal wassen, haartjes, oortjes … het zat er allemaal in.  En het leek nog niet helemaal ok, want ze verslikte zich in slijmpjes en leek geen adem te kunnen krijgen.  Ik was doodsbang en stond er bij te beven.  Jeetje, ik voelde me zo machteloos.  Ik dacht: ‘vergeet dus maar die droom om een kribbe te beginnen’.  Zo’n ontgoocheling zeg!  Wat een stresskip ben ik ook.  Ik ben de rest van de dag doodsbang geweest en wou Amxe9lie geen minuut uit het oog verliezen, zo bang dat ze zou stikken.  Gelukkig ben ik nu weer rustiger. 

De doop zelf dus was leuk.  Ik had voor een speciaal momentje gezorgd.  Na het aansteken van de doopkaars kreeg iedereen een gekleurd potje met theelichtje (met stickertje met amxe9lie haar naam: www.goed-gemerkt.com).  Ik stak dan het kaarsje van iedereen aan.  Meter en peter hadden ook een speciaal woordje voorbereid voor amxe9lie en in ruil kregen ze een cadeautje van amxe9lie.  Daarna gingen we taart eten.  Amxe9lie kreeg heel veel leuke cadeautjes.  Veel speelgoed, met allerlei geluidjes.  Bijgevolg wou Amxe9lie niet slapen en tegen de avond was ze een beetje overprikkeld.  Ik heb haar voor het eerst sinds lange tijd moeten inbakeren.  Ook vannacht een paar keer moeten opstaan.  Dus kan ik vanavond beter maar eens vroeg naar bed.

Wat job betreft, van mezelf.  Ik heb weer een beetje zin om te veranderen.  Ja, t’is altijd zo, als ik ergens een paar jaar zit, moet ik weg.  Ik wil ook vooral dichter bij huis werken.  Maar wat??? Nu zijn er 2 vacatures die wel wat lijken, in Gent.  Dat is nog niet echt dicht bij de deur (als we eenmaal in West-Vl. wonen), maar het is toch geen Bxl meer.  En die kribbe beginnen … ik denk het niet, toch geef ik het idee nog niet op.  Ik moet gewoon, vooral praktische ervaring opdoen, heb al veel bijgeleerd.  Alleen blijf ik een stressy-persoontje.  Het is eigenlijk niet verwonderlijk dat ik niet op mijn streefgewicht raak, ook al eet ik wekelijks meer koekjes, extra’s.  Ik compenseer nu echt niet meer!  En de enige twee dingen die nog op mijn taboe-lijstje stonden (koeken xe0 la twix, koffiekoeken) zijn de laatste weken ook al verorberd.

Zo, ik ga slapen.  Wat slaap inhalen.  Ciao, SAAR.