De tijd gaat zo snel en ik heb werkelijk niet veel tijd meer om te schrijven. 

Vorige week ontplofte ik bijna, ik moest nog zoveel doen en altijd werden de dingen voor mezelf uitgesteld.  Dit weekend de schade dan eens ingehaald: ben gaan shoppen (2 nieuwe broeken en 5 nieuwe truitjes!), cadeautje gaan kopen voor N*isha haar eerste verjaardag (30 maart), gewassen, gestreken, foto-albumpje gemaakt over Amxe9lie, in Amxe9lie haar kleertjes gesnuffeld, …

Vorige week heb ik ook bloed laten prikken, zoals verwacht: geen cyclus.  Volgens de huisarts heeft dit nu niets meer met mijn ano-verleden te maken, mijn gewicht en eetpatroon zijn ok en na zo’n boost aan hormonen tijdens de zwangerschap, zou het gestart moeten zijn.  Aangezien ik vroeger, lang, lang geleden ook al lange cyclussen had en onregelmatig was, is dit blijkbaar iets ‘typisch’ mij.  Ik ga dus zeker op tijd een afspraak maken met infertiliteit, wanneer we besluiten voor een tweede kindje te gaan.

Ik voel me ok, pieker niet meer.  Ik sport nu 1/week (mijn doelstelling is al lang niet meer 2x/week) en dat is voldoende.  Ik sport gewoon om er eens uit te zijn.  Niet om dat laatste beetje ‘buik’ weg te krijgen, het kan mij echt niet schelen.  Ik ben al blij dat ik niet op dieet moest.  En ons meisje is het enige wat telt.  Ze is zo’n lieveke, zo’n schatje.  Als je tegen haar babbelt, krijg je altijd een grote lach.  Sinds een goeie week zit ze alleen, nog maar kort hoor, maar ze kan het elke dag een beetje langer.

Nog een piccie van ‘dad’ met Amxe9lie … en dan nog eentje van Amxe9lie.  Ben zo trots op mijn klein meisje.